Hunter en Savannah lagen lekker samen in de stoel te slapen.
Ik stond het eens van bovenaf te bekijken en zag toen wel een heel groot verschil zeg.
Wat is onze Hunter toch groot he in vergelijking met Savannah , terwijl die toch ook aardig aan de maat is hoor.
Ik heb aan het vrouwmens gevraagd of ze er een foto van wou maken.
Jaja zover ben ik nu ook al gelukkig dat ik ook kan comuniceren met het personeel.
Wel zo gemakkelijk hoor want ik moest het eerst allemaal via Daisy regelen.
En ik wist nooit helemaal zeker of die mij wel de waarheid vertelde .
Vanmorgen kwam ons manmens als eerste naar beneden , dat gebeurt normaal nooit hoor.
Dus ik ren naar boven om mijn vrouwmens te begroeten en ze was heel erg blij mij te zien.
Ik heb uitgebreid geknuffeld en gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt even een serieus gesprek met haar te hebben.
Want Daisy had mij een tijd geleden wel verteld dat al mijn baby's hier mogen blijven wonen maar ik wou dat toch wel eens heel zeker weten.
Dus ik heb gevraagd aan het vrouwmens of dit toch wel echt waar was.
Het vrouwmens zei........Indy nu moet je heel goed naar me luisteren hoor.
Die kleine baby's van jou .....natuurlijk mogen die alle3 hier blijven wonen.
Hoe zouden we die nu kunnen weg doen?
En waar zouden ze dan naar toe moeten?
Dat kan toch niet ?
Nee hoor Indy jij hoeft helemaal niet ongerust te zijn dat een van de kleintjes op zichzelf moet gaan wonen.
Ze blijven allemaal hier lekker bij jou en ons wonen.
Nou ik heb haar een paar lekkere kopstoten gegeven om haar te bedanken .
Best wel een lief mens hoor.
Ik ga mijn kroost weer eens even opzoeken , ja ja die proberen zich elke keer voor mij te verstoppen maar hahahaha ik vind ze elke keer hoor.
Doei Indy
Geen opmerkingen:
Een reactie posten