

Lig ik heerlijk op mijn gemakje me een beetje te wassen , duiken Hunter en Savannah ineens bovenop me.
Wij komen lekker een toetje halen mama riep Savannah.
Nou ik wil dat helemaal niet meer en trouwens de toetjes zijn allang op hoor riep ik terug.
Men moest daar weer zonodig een foto van maken.
Moet je kijken , het is toch geen gezicht.
Die Hunter is bijna net zo groot als mij en dan Savannah nog erbij , met veel pijn en moeite ben ik onder ze vandaan gekropen.
Dit was de laatste keer kinderen heb ik gezegd , dit kan niet meer.
Ik voel me er gewoon ongemakkelijk bij.
Jullie krijgen van het vrouwmens eten genoeg.
Ja dat wel zei Hunter maar nooit toetjes!!
Toetjes zijn helemaal niet goed voor je en voor jou al helemaal niet nodig heb ik hem gezegd.
Komt Savannah een beetje later zo heel zachtjes aan mij vragen , mama......mag ik dan af en toe als de anderen het niet zien toch nog een heeeeeeeel klein toetje komen halen?
Ik wel he Mama ....ik mag dat nog wel he....want ik ben je allerliefste he?
Je zou ze opvreten he!!!
Nee ook jij mag dat niet meer heb ik gezegd , je bent nu een grote meid geworden en ook jij kan zonder toetjes.
Sippe lip natuurlijk die Savannah dat zat er dik in .
Maar ik hou ze allemaal gelijk , er komt niemand meer toetjes halen bij mij.
Zo ik heb gezegd...
Groetjes Kayleigh

Geen opmerkingen:
Een reactie posten