Time To Say Goodbye

Hoi Allemaal.
Ik kom van afscheid nemen van jullie.
Over 3 dagen ga ik verhuizen en ik ben samen met het vrouwmens mijn tas al aan het pakken.
Ik wist niet goed wat ik allemaal mee moest nemen dus heb ik maar hulp gevraagd.
Wat moet ik allemaal meenemen vroeg ik aan het vrouwmens.
Nou zei ze het allerbelangrijkste wat je moet meenemen is eten.
Ow ja........tuurlijk stel je voor dat ze daar geen eten hebben zei ik.
Haha zei het vrouwmens daar hoef je niet bang voor te zijn denk ik hoor maar het staat van ons wel zo netjes om je wat mee te geven he!
Wat nog allemaal vroeg ik.
Speelgoed zei ze.
Hebben ze dat daar dan niet vroeg ik.
Ja tuurlijk wel ze Bart en Marieke hebben al hele leuke dingen voor jou gekocht maar alweer staat het wel netjes dat je zelf ook wat meebrengt.
Wat zal ik dan meenemen vroeg ik.
En toen heeft ze me wat dingetjes laten zien waar ik uit mocht kiezen .
Best moeilijk hoor uitkiezen wat ik wilde meenemen.
Maar het is gelukt en ook krijg ik een heel leuk ding mee waar het vrouwmens van denkt dat ik daar samen met Kayleigh wel leuk mee kan spelen.
Ik ben inmiddels wel heel erg nieuwschierig geworden naar die mooie Mevrouw.
Ik ga ook heel erg mijn best doen om bij haar in de smaak te vallen.
Mijn foto's zijn al op een cd gebrand en al mijn papiertjes liggen ook al klaar.
Denk dat ik het best nog moeilijk zal vinden om afscheid te nemen ik heb het hier best naar mijn zin gehad eigenlijk.
Ik heb inmiddels ook neefjes en nichtjes gekregen maar weet nog niet zo goed wat ik daar mee moet hoor.
Het zijn nog zulke kleine piepdingen.
Maar mijn mama zei dat ik een paar weken geleden ook nog zo klein was dat kun je je toch bijna niet voorstellen he?
Nadat ik al mijn spullen had ingepakt heb ik eerst nog even flink gegeten zoals je op de foto kunt zien.
Het vrouwmens vroeg aan me .....denk je dat je in je laatste dagen hier geen eten meer krijgt of zo?
Huh.........uhhh ja weet ik veel ik dacht misschien wel niet en dan kan ik mijn buik alvast maar vol hebben toch?
Gekkie zei ze tegen me wat zouden Bart en Marieke wel niet denken van ons een uitgehongerd katertje mee geven!
Hmm ja daar zit wel wat in dacht ik zo zit mijn vrouwmens niet in mekaar.
Maar goed ik heb alles opgegeten en ze heeft de schaal al weer opnieuw gevuld dus ik kom voorlopig nog niet om van de honger.
Gisteren werd ik bij Tante Finally uitgenodigd voor de lunch.
Dat was wel heel gezellig moet ik zeggen.
Tante Finally krijgt omdat ze zoveel baby's heeft extra eten van dat hele lekkere wat ik ook graag lust en daarom nodigde ze mij uit.
Het was heel leuk maar wel een beetje rumoerig met die kleine piepers.
Ome Hunter zal blij zijn als ik ga zei hij.
Hij had geen moment rust meer hier hij kon nergens meer lekker op zijn gemak liggen door mij zei hij.
Pfff so what zei ik wat een aansteller zeg hij zal nog wat meemaken als die kleine piepers gaan rondrennen!
Van mijn mama heb ik hele wijze lessen gekregen over wat wel en niet mag en hoe ik me moet gedragen.
Het was wel een beetje veel en ik weet niet of ik het allemaal kan onthouden hoor.
Mijn hoofd is nog niet zo heel erg groot namelijk.
Ik mag niet in snoertjes bijten , niet in gordijnen klimmen , niet in Mevrouw Kayleigh haar staart hangen het is best veel wat niet mag.
Maar de dingen die ik wel mag dat was nog best een lange lijst maar die is aanzienlijk makkelijker te onthouden.
Ik mag veel spelen , ik mag veel kroelen , ik mag veel eten , ik mag best een beetje ontdeugend zijn en zo voort.
Ach ik denk dat het allemaal wel goed komt.
Dan is het nu tijd om afscheid van jullie te nemen en het vrouwmens heeft bij hoge uitzondering toestemming gekregen van ons om hier ook nog wat te zeggen.

Groetjes Bullet.




Nawoord van het vrouwmens.

Alleen bij speciale gelegenheden krijg ik toestemming van mijn katten om hier ook wat te zeggen.
Dit is voor mij de derde keer dat ik hier wat mag zeggen.
En alweer betreft het een afscheid.
Maar gelukkig is het nu een heel ander afscheid.
Een moeilijk moment maar ook een leuk moment.
Mijn allereerste Alagan baby gaat zijn nest verlaten.
Heel lang heb ik getwijfeld of ik Bullet wilde laten gaan.
Als enig kind geboren en daardoor natuurlijk heel speciaal .
Ik weet het het hoort bij het fokken maar soms........
Lieve lieve Bullet wat hebben we van je genoten!!!
En wat zijn we blij dat je bij Bart en Marieke mag komen wonen.
Het maakt het wel een stukje makkelijker om te weten waar je naar toe gaat en dat je daar zo gewenst bent.
De hele familie kijkt uit naar je komst en ze zijn allemaal al aan het aftellen.
Je kan niet beter terecht komen............ik ga je heel erg missen .
Mijn Bullet ...Wooly Bully...Boelewoep....woelewoepsel ach wat heb ik je rare bijnamen gegeven !

Maar ik kom nog naar je kijken hoor en als het mag mooie foto's van je maken dan kom je in de Gallery te staan wat zal ik trots zijn!!

Dag Bullet !