Alvast oefenen voor Sinterpoes

Hoi Daisy hier.

Binnenkort is het weer Sinterpoes.

En ja dat mogen we nu met die kleintjes natuurlijk niet vergeten.

Omdat ik bang ben dat Indy en Kayleigh het te druk hebben met het verzorgen van het kleine grut en Sinterpoes zodoende misschien vergeten heb ik Skippy maar gecharterd om mij te helpen.

Ik heb het al helemaal uitgewerkt ons plan.

Skippy is de Sinterpoes en ik de zwarte poes.

Ik hoef alleen nog maar een beetje extra zwart en dan ben ik klaar.

En Skip ...rooi jasje aan ...rooi mijtertje op ...en gaan met die banaan.

Maar we moeten natuurlijk wel eerst oefenen.

En het belangrijkste is natuurlijk dat Skip over de daken leert lopen.

Nou we zijn vanmiddag aan het oefenen geslagen maar zoals jullie kunnen zien moet Skip nog heel veel oefenen.

Het zou toch wat zijn als hij de kadootjes door de schoorsteen probeerd te gooien en hij pleurt zelf door het dak!!

Hij kon er zelf gelukkig wel om lachen.

Groetjes Daisy

Niet goedschiks dan maar kwaadschiks

Hoi Indy hier.

Zoals jullie allemaal wel weten ben ik 2
weken geleden vader geworden.
Dit vind ik nog steeds heel erg leuk hoor.
Maar wat ik minder vind is dat ik mijn
aandacht nu nog met meer moet delen.
Van alles heb ik vandaag geprobeerd om het personeels aandacht te trekken.
Maar wat ik ook deed niks hielp.
Totdat ik op het idee kwam er eens een ijselijke kreet uit te gooien.
Nou ze wisten niet hoe snel ze naar me toe moesten komen hoor.
Dus in het vervolg weet ik het wel hoor.

Groetjes Indy

Help

Hoi mama kayleigh hier.
Wat er nu toch weer allemaal gebeurt.
Ik zorg heel goed voor mijn kinderen hoor.
Maar het schijnt dat er hier een paar wonen die vinden van niet.
Gaan ze mijn kinderen gewoon eten geven uit een flesje.
Is dat van mij niet goed genoeg!!!
Gelukkig vonden Hunter en Kenzo het niet lekker.
Savannah wel die zoog gewoon heel die fles leeg.
En dan na afloop leggen ze ze gewoon vies terug bij mij.
Kan ik ze gaan wassen !!!
Dat ze dat dan ook lekker zelf doen.
Ik hoop dat dit geen dagelijks gebeuren gaat worden.

Groetjes mama Kayleigh

He watte?

Hoi Indy hier.

Vanmiddag stond Daisy mij te roepen.
Indy kom eens weet je wat ze vanmiddag met je gaan doen?
Nee zei ik ...ik weet het niet ..ik hoef toch niet naar de DA he?
Nee hoor het is iets heel anders.
Nou wat dan vroeg ik want Daisy houd er nog al van de spanning er in te houden en ik vind dat maar niks.
Als me toch wat vreselijks te wachten staat weet ik het liever maar zo snel mogelijk.

Nou zei Daisy vanmiddag moet je en profile op de foto.
Huh wat is dat .
Dat is frans voor zijaanzicht.
Ja ......en ......nu weet ik nog niks hoor.
Ik moet dus met mijn franse kant op de foto ?
Heb ik die dan?
En aan welke kant zit die dan?
Ppff moeilijke mensen hier hoor.
Doet toch geen zeer he?
Nee hoor je moet alleen maar even stil zitten en dat zal al moeilijk genoeg zijn voor jou hahahaha.

Nou ik hoop dat ze er van kunnen maken .
Ik zie wel .

Groetjes Indy

Kenzo

En hier natuurlijk onze kleinste die nog maar 1 dag zijn oogjes open heeft

Savannah

Deze jonge dame is er al op tijd bij om zich aan te stellen hoor

Hunter

Kijk onze Hunter maar eens een stoere jongen zijn hij gaat heel graag op de foto

Ja weet ik veel

Hoi Indy hier. Ik dacht ..hmm lekker mandje zeg. Maar ik pas er niet eens in. Staat Daisy te roepen ...dat is voor de baby's hoor ...ja weet ik veel.

Ik vraag voor sinterpoes een grotere!!

Groetjes Indy

je kunt het niet snel genoeg leren

Die Kayleigh toch.
Waar is die nu weer mee bezig.
Ik zeg nog tegen haar is dat nu al nodig die kleintjes nu al mee naar het cafe te nemen?
Ach ze kunnen het maar weten toch zegt ze.
Zo te zien vonden ze het wel leuk daar.

Ook vinden ze het al heel fijn om geborsteld te worden.
Maar natuurlijk hebben ze wel hun eigen kleine borsteltje gekregen.
Die grote borstel van ons is veel te groot .

Ze hebben nu allemaal hun ogen open.
En ik moet zeggen dat ze er heel aardig uit zien hoor.
Hunter en Savannah reageren al heel goed op ons .
Kenzo die doet het allemaal op zijn gemakje aan die heeft nog maar sinds gisteren zijn ogen helemaal open.
Die zal wel denken het gaat toch al hard zat.
En dat doet het ook .

Ik sta verbaasd over Kayleigh hoor, ik had het nooit achter haar gezocht dat ze zo'n goeie moeder zou zijn.
Maar ze doet het fantastisch , en dat heb ik haar ook gezegd ....fair is fair he.
En Indy die loopt hier nog steeds met een staart rond net een pauw.

Ik zelf heb er gisteren ook eentje gewassen hoor pappa of mamma was een plekje achter de oortjes vergeten , dan ben ik ook weer niet zo dat ik zo'n kleine met een vieze nek laat liggen.
Ja ze wonen toch ook hier in mijn huis en dat moet wel schoon blijven he?

Skip weet nog steeds niet wat hij er mee aan moet hoor.
Maar dat komt nog wel zodra die kleintjes gaan rondrennen denk ik .

Komt allemaal goed hier denk ik.

Groetjes Daisy

zal zelf eens even kijken

Hoi Daisy hier. Gisterenavond mochten de kleine baby's even in de bank zitten . Ik dacht ik ga zelf maar eens even kijken wat voor vlees we in de kuip hebben. Nou ik moet zeggen ze ruiken wel heel erg lekker. Ze worden denk ik wel heel goed onderhouden door vader en moeder.
Maar wat niemand weet is dat ik al kan communiceren met een van hun.
Die lichte die ze Hunter noemen die verstond mij al hoor.
Ik zei tegen hem hallo Hunter ik ben je tante Daisy.
Hij is al net zo bijdehand als zijn vader denk ik want hij vroeg gelijk ....wat is dat Tante?
Zal geen waar zijn nog een met allerlei vragen.
Vind je het leuk hier vroeg ik ....hij antwoorde met een zucht en zijn ogen gingen alweer dicht .
Nou haha na een vraag van mij worden ze al moe.
Geloof mij .....ik heb in de toekomst nog heel veel vragen dan weet ik zeker dat het hier rustig blijft.
Ik sta er toch echt wel versteld van hoor hoe hard die baby's groeien.
En ben heel benieuwd of er als ze groot zijn een bij is waar ik wel een beetje mee overweg kan.
Zou ook wel een keer leuk zijn .
Eentje waar ik een fatsoenlijk gesprek mee kan voeren.
Mijn hoop is gevestigd op Kenzo die is denk ik wel de rustigste .
Hunter word mij een beetje te groot denk ik en Savannah ja als die een heel klein beetje op haar moeder gaat lijken dan krijgen we er nog een bij met rare kuren en streken.
En als er iets is waar ik absoluut niet van hou zijn het wel kuren en streken .
Ik heb die zelf helemaal niet.
Maar ik moet nog even wachten want zo ver zijn we nog lang niet.

Groetjes Daisy

En toen was het afgelopen

Hoi Indy hier

Nou ik heb heel wat te vertellen hoor ga er maar eens even voor zitten.

Allereerst ....ik begrijp de mensentaal nog niet zo goed dus ben weer maar eens met een

stralende lach op mijn gezicht naar Daisy gegaan.

En haar gevraagd wat er hier nu allemaal aan de hand is.

Want zelfs ik vind het hier de laatste dagen maar een drukke bedoeling hoor.

Nu het volgende is dus aan de hand.

Het vrouwmens en het manmens willen dat Kayleigh beneden komt wonen.

Want beneden is het veel warmer en zullen de kleintjes het veel fijner hebben.

Daisy zei dat ze heeft gehoord dat ons mensenvolk wil dat de kleintjes alles leren en zo.

Verschillende geluiden en zo dat moeten ze leren.

Welke geluiden vroeg ik.

Nou ze moeten leren naar die herrie te luisteren die uit de cattop komt.

En ook de stofzuiger en zo moeten ze leren.

Nou dat is nog eens grote onzin.

De stofzuiger is een vreselijk ding en die herrie die uit de cattop komt nou daar zullen ze wel blij mee zijn als ze dat horen.

Muziek heet dat zei Daisy.

Maakt mij niet uit hoe ze het noemen ik vind het niet mooi.

Maar eerlijk is eerlijk ook ik had al een paar keer aan mijn vrouw gevraagd of ze niet liever naar beneden kwam.

Maar ook ik kreeg te horen dat ze daar geen zin in had.

Misschien heeft Kayleigh wel een katnatale depressie zei Daisy.

PPFF ik weet niet wat dat is en heb er dan ook maar niet verder naar gevraagd , volgens mij wil ik het niet eens weten.

Maar gisteren kwam er dan eindelijk hulp

Er werd gebeld en gepraat en er was opwinding ...en daarna alweer een hele verbouwing.

Ze blijven bezig hier zeg!!

ML je weet wel het vrouwmens van mijn vader die belde zei Daisy.

En die had schijnbaar aan een ander vrouwmens Wina gevraagd wat we met mijn vrouw aan moesten

Want het bleek dat niemand het meer wist.

En die 2 vrouwmensen hadden wel een idee.

Ten eerste zeiden ze dat mijn vrouw toch eigenlijk niet de baas is in huis.

Natuurlijk is dat niet zo ....dat ben IK.

Ten tweede dat het toch echt beter was voor iedereen dat mijn vrouw en mijn baby's naar beneden kwamen.

Ja dat wist ik allang.

Dus werd er na een tijdje weer flink verbouwd.

Na de verbouwing van het huis van mijn vrouw werd ze er zonder pardon in gezet en het vrouwmens en het manmens gingen naar boven.

Nou lekker bedankt hoor.

Wij hebben geen minuut rust gehad vannacht.

Maar het resultaat is nu dus wel dat mijn vrouw nu wel beneden wil blijven gelukkig.

En het leukste van alles is nog wel dat ik mijn kinderen nu heel veel kan zien

Maar Kayleigh zal Kayleigh niet zijn als ze weer eens geen misbruik van me moet maken.

Roept ze ....Indy kom eens even.

Wil jij even op de kleintjes letten voor mij want ik moet even mijn benen strekken hoor.

Nou dat doe ik graag hoor ik was en knuffel er vrolijk op los.

Maar dan moet Kayleigh niet te lang weg blijven .

Want zodra de kleintjes honger krijgen dan willen ze bij mij proberen te drinken en daar ben ik absoluut niet van gedient.

Dus dan roep ik haar terug ....Kayleigh ...Hunter , Savannah en Kenzo hebben honger hoor.

Komt ze lekker op haar gemak aan gedanst , zo noem ik het maar dat is geen lopen wat ze doet.

Nee zei Daisy ...Mevrouw is blij dat ze haar figuur weer terug heeft en loopt te paraderen.

Ja ja nog even , moet ze allemaal zelf weten maar er moet wel voor mijn kinderen gezorgd worden en ik kan veel taken van haar overnemen maar eten geven niet

Nou en vanmiddag toen bleek dat Kayleigh er dus wel vrede mee had dat ze in haar huis moet wonen heb ik de doos waar mijn baby's in gewoond hebben in beslag genomen .

Ik heb hem wel een beetje gesloopt maar ach dat vinden ze vast niet erg.

Ik was nog van plan de schade te herstellen maar het vrouwmens had het in de gaten en maakte snel een foto van mij.

Skippy ligt nog steeds in de paal want mijn baby's hebben zijn huis ingepalmd.

Maar ik heb gezegd dat hij mijn huis wel mag lenen tot dat van hem weer vrij komt..

Nou en verder gaat het allemaal heel goed met mijn baby's hoor.

Ze zijn al 2 keer zo groot als toen ze werden geboren.

We hebben al heel veel foto's genomen en ik ga die er bij zetten oke?

Veel kijkplezier .

Ik ga ze nog even in het echt bekijken hahahahaha..

Groetjes Indy

foto's van de kleintjes

Zow ik heb net nog wat foto's gemaakt van mijn kinderen.
Zijn ze niet knap.
Ze doen eigenlijk niet veel meer dan slapen en eten.
Maar bij Hunter en dat kun je op de foto zien gaan zijn oogjes open.
Waarschijnlijk kan hij mij morgen wel zien.
Ik hoop het wel ik ben best benieuwd wat hij van mij vind.
Maar denk dat hij best een beetje onder de indruk zal zijn hoor.





















Verder groeien ze heel goed .
En ze kunnen steeds beter van zich laten horen.
Ik weet niet wie ik de liefste vind hoor , dat is best moeilijk om te zeggen.
Hunter die de grootste was bij zijn geboorte en een hele speciale kleur heeft.
Savannah mijn kleine dochtertje die zo'n verschrikkelijk mooi jasje heeft , en die heel hard kan piepen.
En Kenzo ja rustig mannetje zo te zien, slaapt veel drinkt veel en is het minst druk.
Ach ze zijn allemaal heel erg lief .
En ik ben heel blij dat ze allemaal hier mogen blijven wonen.
Ik kan niet wachten tot ze een beetje groter zijn en ik er lekker mee kan spelen.
Maar ja eerst moeten de oogjes en oortjes open he.
Nou dan ga ik nu mijn verjaardag vieren met een lekker visje.
Hoop dat Skippy niet weer zo heel vals gaat zingen.

Groetjes Indy

De terugkeer van Kayleigh ( naar boven )

Hoi Daisy hier even.

Skippy heeft jullie vanmiddag verteld dat Kayleigh met kroost beneden was komen wonen he?

Het vrouwmens en het manmens hadden er een heel werk van gemaakt.

Skippy moest zelfs zijn huis afstaan.

Maar denk je nu dat het goed genoeg was voor missis?

Nee dus ....een hele middag heeft ze lopen mekkerren het leek wel een geit.

Het was zo lekker rustig de laatste dagen maar vandaag!!!!!!!!!!

Hare koninklijke hoogheid heeft haar zin dus weer gekregen en ligt weer lekker boven .

Eindelijk heb ik weer een beetje rust.

Ik ben wel stiekem even wezen kijken bij het kleine grut.

Ik moet zeggen ze hebben hele mooie jasjes hoor.

Kenzo heeft de jas van zijn vader .

Savannah heeft een veel donkerder jasje en word volgens mij knapper dan haar moeder.

Hunter ....ja ....wat voor kleur jasje die heeft ...ze zeggen creme maar wel heel erg licht dan hoor.

En ze groeien als kool hoor.

Hunter is al 54 gram aangekomen op 3 dagen tijd .

Kenzo ook 54 gram.

En Savannah 39 gram maar ja dat is dan ook een poesje en die moet natuurlijk op haar lijn letten.

Ik heb wel geprobeerd met hun te praten maar ik denk dat ze me niet verstaan.

Ze hebben ook nog wel hele kleine oortjes.

Maar zodra het me lukt contact met hun te krijgen dan kom ik het vertellen hoor.

Groetjes Daisy

Onze koninklijke hoogheid is gearriveerd

Dames en Heren , jongens en meisjes,

Hooggeeerd publiek.

Vandaag Zondag 14 Oktober om 13.00 uur is onze Koninklijke Hoogheid Kayleigh beneden gearriveerd.

Dit alles onder luid protest.......

Voordat onze hoogheid haar woning wou betrekken moest er eerst nog wat veranderd worden , het was weer eens niet goed genoeg.

De bediendes hebben alles uit de kast gehaald wat er maar beschikbaar was.

Doosjes , mandjes , kleedjes noem maar op ....maar niets was goed genoeg voor Mevrouw.

Op een gegeven moment zie ik haar tegen het vrouwmens staan kletsen en die begint daar op volgend gewoon mijn huis in te klappen en ze zet MIJN huis in het grote huis van Kayleigh.

Ze wou gewoon mijn huis hebben !!!!

En ja het vrouwmens .....die doet dat dan weer he!!!

Nu kan ik dus kiezen of delen , met Indy samen wonen in het over gebleven huis of in de paal gaan liggen .

Nou dan doe ik dat maar he.

Ik ga echt niet samen met Indy in 1 huis , dan kun je je kont niet keren en hij wil altijd bij de deur liggen dus daar heb ik geen zin in.

Om te bewijzen dat ik mijn huis kwijt ben heb ik foto's gemaakt van de inbeslagneming van mijn huis.

Ik ben helemaal niet blij niet alleen omdat Kayleigh mijn huis heeft ingepikt maar ook dat ze er met die enge dingen in is gaan wonen.

Weet niet hoe ik die geur er ooit moet uitkrijgen.

Hoop maar dat ze het een beetje schoonhoud daar binnen.

Groetjes Skippy

Mijn baby's

Hier ben ik weer hoor de trotse vader.

Mijn kinderen groeien harstikke goed hoor.

Maar dat kan ook niet anders want mijn vrouw zorgt heel goed voor hun.
Zo goed zelfs dat ze zelf bijna vergeet te eten en dat kan natuurlijk niet he.
Ik mag een paar keer per dag mijn kroost bezoeken .
En dan ben ik zo trots als ik mijn vrouw zie liggen met de kleintjes.
Ik help ze dan wassen en heb zelfs mijn vrouw een keer gewassen .
Ook ga ik dan altijd even op de vensterbank zitten om eens van boven af te kijken of er geen gevaar dreigt.
Mijn vrouw wil nog steeds niet naar beneden komen wat wij heel erg jammer vinden.
Maar ze zegt dat ze dat te vermoeiend vind met al die drukte .
Ik wacht wel tot de kleintjes wat ouder zijn hoor .
PPFF ik dacht dat het wachten nu wel voorbij was maar niks is minder waar.

Nou ik ga zo weer op visite bij mijn kroost

Doei Indy

Kayleigh

Hallo lieve mensen.

Nu ik alweer een klein beetje op krachten ben gekomen
heb ik ons vrouwmens gevraagd of ze de cattop even boven wou zetten zodat ik zelf even het een en ander kan vertellen.
Ik heb namelijk alles netjes bij gehouden over mijn bevalling.
Het begon allemaal op 8 oktober.
's morgens om 8 uur moest ik even gebruik maken van het toillet.
Daar verloor ik bij het plassen mijn slijmpropje.
Ik heb dat gelijk netjes opgeruimd hoor want ik had inmiddels heus wel in de gaten dat als er ook maar iets met mij aan de hand was (al was het maar een kleinigheidje ) dat het vrouwmens daar erg zenuwachtig van werd.
Maar bij het verlaten van het toillet was er toch nog een klein restje in mijn haar blijven hangen en ja het vrouwmens zag dat ....oplettend wezen hoor ons vrouwmens.
Dus ze ging gelijk aan Marie-Louise vragen hoe lang het nog kon duren voordat mijn baby's geboren zouden worden.
Binnen 2 dagen zei Marie-Louise...... nou en toen begon het he.
Vanaf dat moment werd ik angstvallig goed in de gaten gehouden,
Altijd was er iemand bij me , ze zijn geen een keer meer allemaal tegelijk weggegaan.
Maar ik zal geen Kayleigh heten en daar misbruik van maken.
Ja sorry misschien niet altijd even netjes van mij maar ik dacht nu kan het nog.
We schrijven nog steeds 8 oktober en het is inmiddels 13.00 uur.
Ik doe net of ik niet meer alleen boven wil zijn dus ik mag mee naar beneden.
Beneden gekomen wil ik weer terug naar boven.
Ik heb ze heel wat trappen laten lopen hoor.
Verder hou ik ze ook lekker voor de gek met mijn gedrag wat betreft mijn bevalling.
Al weken staan er dozen klaar en zo met dekentjes erin er zijn verschillende mandjes gekocht waar ik mag bevallen , maar ik doe net of ik nog geen keuze heb kunnen maken ze worden er hardstikke zenuwachtig van.
Ik heb het een hele avond voor elkaar gekregen dat ik zoveel naar boven en naar beneden mocht als ik zelf wou.
In de nacht van 8 op 9 oktober ben ik lekker een hele nacht onrustig geweest lekker geslapen hebben ze dus niet.
9 oktober De hele dag lekker doorgegaan met onrustig gedrag vertonen.
Het vrouwmens had geloof ik elk uur contact met Marie-Louise , dat kwam ook wel een beetje door ons manmens hoor want die was haar constant aan het plagen .
En ja dan heeft ze het niet meer he.
Tegen de avond belde Marie - louise dan ook om te vragen of het vrouwmens het op prijs stelde dat ze even kwam kijken hoe het er met mij voorstond.
Nou dat wou ze wel hoor .
Marie-Louise dat is er een van aanpakken hoor.
Ik werd helemaal onderzocht en nagekeken overal werd even aan gevoeld nou ik kon me na afloop helemaal wassen hoor.
Maar ze had wel het verlossende antwoord.
Morgen zullen ze er wel zijn zei ze.
Gelukkig .....zeiden de bediendes want het wachten duurt wel heel erg lang.
Maar tegelijkertijd zag ik het vrouwmens nerveus worden want ja ......morgen was de dag dat ze met het manmens ging trouwen ........en wat als ....en hoe moet dat dan .
De paniek sloeg toe.
's avonds gingen we allemaal om om 23.30 naar bed.
Vanaf dat moment heeft er niemand in huis nog rust gehad.
Ik heb iedereen een hele nacht wakker gehouden.
Elk uur moest er wel een naar de w.c van de zenuwen.
Ons manmens heeft alleen van 01.00 tot 02.00 geslapen en het vrouwmens van 05.00 tot 06.00.
Het vrouwmens was helemaal uitgeput.
Maar vanaf 05.15 begonnen mijn weeen, en dat was helemaal niet lekker hoor.
Dat deed echt pijn.
Ik ben tegen het manmens aan gekropen en die heeft mijn weeen zo goed en kwaad als het ging weg gemasseerd.
Om 06.15 maakte hij het vrouwmens dan ook maar wakker om te zeggen dat hij dacht dat het niet zo lang meer zou gaan duren.
Het manmens legde mij in de werpdoos en ze kwamen allebei bij mij zitten.
Het vrouwmens had inmiddels het kindmens wakker gemaakt om te zeggen dat de baby's nu niet meer zo lang op zich zouden laten wachten.
Maar het kon misschien nog wel even duren.
Nou ze kon heel snel terug om te gaan zeggen dat de eerste geboren was hoor want om 06.38 werd onze Hunter geboren een zoon met het prachtige gewicht van 123 gram en dat was dan ook de reden dat het zo lang had geduurd he ....hij was aardig groot.
Blijdschap overal om me heen want het was een hele mooie creme kater waar ze zo op gehoopt hadden.
Ik zelf had eerst zoiets van wat is er nu uit mij gekomen en ik ging maar eens even kijken.
Het moedergevoel barste in alle hevigheid los.
Ik heb het vlies weg gehaald en mijn baby gelijk helemaal gewassen.
Maar ik was wel moe hoor.
Door de vermoeidheid vergat ik helemaal de navelstreng door te kauwen.
Maar ach dan heb ik natuurlijk altijd nog mijn vrouwmens he ....die heeft mij daar fantastisch mee geholpen.
Waarschijnlijk is ze mij er nog steeds dankbaar voor dat ze dat mocht doen.
Want dat was voor haar een hele ervaring hoor.
Direct na het afscheuren van de navelstreng begon Hunter te piepen en ik heb hem gelijk bij me gelegd om te laten drinken.
Marie-Louise werd gelijk gebeld dat Huntertje geboren was.
Om 07.28 werd onze kleine Savannah geboren met ook een heel mooi gewicht van 112 gram.
Een prachtige dochter zo wonderschoon en ook creme maar wel veel donkerder dan haar broer.
En alweer is ook zij grondig gewassen en weer heeft het vrouwmens mij geholpen met de navelstreng.
Net op het moment dat het vrouwmens Marie-Louise wilde bellen belde die zelf al.
Dus verteld dat de 2e er net was en zo.
Maar hoe ga je dat zo direct doen vroeg Marie-Louise jullie moeten over een uurtje naar het gemeentehuis .....het antwoord van het vrouwmens klonk geloof ik nogal sip.
Ze wist het ook niet .
Maar daar was Marie-Louise al op voorbereid natuurlijk die had al een heel plan zitten uitwerken.
Vrouwmensen zijn soms hele vreemde wezens hoor.
Marie-Louise die belde gewoon naar haar werk om te zeggen dat ze een beetje later kwam want dat ze eerst even bij mijn bevalling moest blijven.
Mijn vrouwmens....mijn manmens en het kindmens .......opgelucht.
De sfeer werd gelijk een stuk relaxter.
Marie-Louise was hier binnen No -Time
In tussen tijd moest iedereen zich hier ook nog klaar maken voor de trouwerij.
Waar ik me achteraf wel een heel klein beetje schuldig over voel is dat het vrouwmens zichzelf niet zo heeft kunnen opkalefateren als dat ze eigenlijk had gewild.
Maar ze is in ieder geval met een grote lach op haar gezicht vertrokken en met een gerust hart.
Net op het moment dat ze kwam zeggen dat ze gingen vertrekken kwam onze laatste kleine telg ter wereld.
Om 08.34 werd onze Kenzo geboren alweer een zoontje met ook weer een mooi gewicht van 114 gram
En alweer een creme en alweer een beetje anders van kleur.
Geweldig ....prachtig...wonderbaarlijk.
De trouwerij duurde gelukkig niet zo heel erg lang.
En wat waren onze bediendes trots op me zeg.
Hoe vaak ik dat wel niet aan moet horen ik zou er soms bijna van gaan blozen.
En nu ja ......ik lig voorlopig nog lekker boven met de kleintjes hoor daar is het lekker rustig.
En ze groeien als kool , en ik .......ik word schandelijk verwend .
Mijn man is al een paar keer naar zijn kroost komen kijken en .........hij is zo lief voor de kleintjes en voor mij.
Wij worden elke keer heel blij begroet en helemaal gewassen door hem.
Ik ben blij dat ik er niet helemaal alleen voor sta.

Nou dan ga ik nu mijn kindertjes weer eten geven hoor want ik hoor ze nu piepen.

groetjes Kayleigh en tot de volgende keer

Hunter , Savannah en Kenzo

Hunter , Savannah en Kenzo